عوامل مؤثر بر کارائی خوراک میگو

به دلیل وجود عوامل متعدد فیزیکی و زیستی، اطلاعات لازم برای تعیین دقیق نیازهای تغذیه ای میگوها و میزان خوراک مورد نیاز جهت تأمین نیازمندی های آنها در شرایط تولید به سهولت میسر نیست. نیازهای غذایی تحت تأثیر نرخ رشد و شرایط فیزیولوژیک، جذب خوراک، مقدار مواد مغذی موجود در خوراک، برهمکنش های مواد مغذی و همچنین عوامل محیطی همچون دما متغیر است.تأمین نیازهای غذایی مناسب جهت رشد میگو در محیط در حال تغییر، شبیه هدف متحرکی است که تیراندازی به آن غالباً کار دشواری است.

نمونه گیری منظم و دوره ای از میگوهای درون استخر، امکان تنظیم غذای روزانه و پرهیز از غذادهی اضافه و یا کمتر از میزان مورد نیاز را فراهم می نماید.
در نمونه گیری ها لازم است چشمه متناسب با اندازه میگوها به درستی انتخاب شود. طی نمونه گیری می بایست مواردی همچون : خودداری از توراندازی نزدیک سینی های غذادهی، پوشش نقاط مختلف استخر به صورت تصادفی و نیز خودداری از نمونه گیری در زمان پوست اندازی دستجمعی میگوها رعایت شود.
ادامه دارد
بخشی از مقاله حفظ تعادل در اکوسیستم استخرهای پرورش میگو (مجله Aquaculture Asia pacific، شماره ژانویه /فوریه 2017 ، ترجمه علی قوام پور(
پرورش دهندگان تایوانی که میگو را در سیستم متراکم پرورش می دهند، اصطلاحی با این مضمون دارند که میگو را تنها تا 80 درصد نیازش غذادهی کنید. این روش برای اکوسیستم استخرهای متراکم میگو، بسیار هوشمندانه است چرا که این اکوسیستم در چنین سامانه هایی بسیار شکننده و آسیب پذیر می باشد. غذادهی بیش از حد ( هرچند ناچیز) در چنین مزارعی، سیستم پرورش را به سمت پرغذایی( یوتروفی) سوق خواهد داد.
در بسیاری از مزارع مالزی، اندونزی و تایلند قطع غذادهی در ساعات خاصی از شبانه روز، نتایج بسیار مثبتی در پی داشته است. در اغلب این مزارع، غذادهی، از غروب آفتاب به بعد قطع می شود.بر خلاف چرخه بیوریتم طبیعی میگو، در ساعات شب که میزان اکسیژن محلول آب به دلیل عدم وجود فتوسنتز افت می نماید، غذادهی انجام نمی شود.در عوض در طول روز در سیستم های متراکم، در حدود 4 تا 5 وعده به میگوها غذا داده می شود. از حدود روز 60 پرورش به بعد ، بسته به کیفیت آب استخر، در هر هفته، 2 تا 3 بار غذادهی قطع می شود. به این ترتیب به میکروارگانیسم های استخر اجازه داده می شود تا مواد مغذی اضافی را از محیط استخر حذف نمایند.
تمامی پرورش دهندگان میگو نسبت به اهمیت قطع متناوب وعده ها یا حتی قطع کامل غذای روزانه در مواردی که کیفیت آب یا سلامت میگو در معرض خطر قرار گیرد آگاه می باشند .
غذا ، گرانترین نهاده دوره پرورش میگو است . از طرفی ، مهمترین عامل آلوده کننده محیط استخر پرورش ، مواد دفعی حاصل از تغذیه و نیز غذای خورده نشده می باشد . این دلایل ، مبحث مدیریت تغذیه را به یکی از چالش برانگیز ترین و در عین حال ، جذّاب ترین موضوع مورد توجه محققین و بهره برداران صنعت آبزی پروری تبدیل نموده است . فایلی که لینک آن در ذیل آورده شده ، مواردی را در این خصوص برای یادآوری بعضی نکات کلیدی تغذیه ارائه نموده و در کارگاه های آموزشی جهت پرورش دهندگان تدریس گردیده است .

ظرف دو روز اخیر ، دو فایل تصویری جدید در صفحه مولتی مدیای وبلاگ آبزیستان آپلود شد . موضوع این دو فایل ، یکی مدیریت غذادهی در پرورش میگو ، کاری از دانشگاه Auborn و دیگری پرورش میگو در سیستم بایوفلاک تهیه شده توسط دانشگاه کنتاکی و هردو به زبان انگلیسی است . امیدوارم به زودی زیر نویس این فایل ها رو تهیه و در وبلاگ قرار بدم ولی علاقمندانی که با مباحث تخصصی پرورش میگو اندک آشنایی نیز داشته باشند قادر خواهند بود اغلب مطالب ارائه شده در این فیلم ها رو متوجه شده و از اونا بهره برداری نمایند .