آبزیستان ABZISTAN

وبلاگ آبزی پروری و علوم زیستی

آبزیستان ABZISTAN

وبلاگ آبزی پروری و علوم زیستی

آبزیستان                  ABZISTAN

سلام بر همگی. علی قوام پور هستم، دانش آموخته اکولوژی دریا در مقطع دکتری، تا حدودی فعال در زمینه تکثیر و پرورش آبزیان (به ویژه میگو)، علاقمند به زمینه های مختلف صنعت آبزی پروری و البته در کنارش، علوم انسانی. این ملغمه رو بذارید در کنار لیسانس ژنتیک و فوق لیسانس بیوشیمی تا دیگه اصلا تعجب نکنید. ولی در این رسانه ، تلاش دارم ، روش های بهینه مدیریت آبزی پروری و مبانی این صنعت را ارائه و ایده های نوین را معرفی کنم. گاه گداری هم دلنوشته ای تا به سنت وبلاگ نویسی پایبند مونده باشم. امیدوارم مطالب وبلاگ آبزیستان مورد پسند بازدیدکنندگان محترم واقع بشه. ضمنا همینجا باید اعلام کنم که این وبلاگ، شخصی و مستقله و به هیچ شرکت و وبسایتی وابسته نیست. اینو عرض کردم تا حساب مطالب منتشر شده در اینجا رو از وبسایت هایی که به نام آبزیستان الی ما شاءالله این روزها در اینترنت مشاهده میفرمایید جدا کرده باشم. پاینده باشید

بایگانی

۱۵ مطلب در مهر ۱۴۰۲ ثبت شده است

امروز، آقای دکتر کریستیان آرمیخوس، فیلمی رو (که البته چند روزی هست در گروه های مجازی مرتبط با صنعت میگو هم دست به دست می شه) برام ارسال کرده بود که توضیحات ذیل اون کنجکاوم کرد ببینم محتواش چیه. راستش با توجه به اینکه چند وقتی است بیش از میگو، پیگیر پرورش و تکثیر ماهیان دریائی و مأموریت های مرتبط با این حوزه هستم تا پیش از این چندان تمایلی به چک کردن محتوای فایل نداشتم و بعد از بررسی اون هم دیدم بجز تکیه بر اهمیت صید سرک (Partial harvest)، تکیه بر تراکم، بیوسکوریتی و نرسری (که این چند سال همگی به کرات در بحث های مرتبط با میگو تکرار و بحث شده) چیز خاص دیگری هم نداره. با این حال روی فیلم زیر نویس گذاشته و در لینک ذیل قرار دادم. امیدوارم مورد استفاده علاقمندان قرار بگیره.

لینک دانلود

  • ali ghavampour

با سلام

پرسشنامه ای که لینک اون رو در ذیل همین مطلب مشاهده می کنید سئوالی رو مطرح کرده که شاید این روزها اکثرا در بحث های مربوط به صنعت میگو به تکرار شنیده اید. اینکه اتگه قرار باشه سال آینده بخواهید کار کنید و از طرفی ملزومات کار در کنار بیماری AHPND رو هم در ذهنتون داشته باشید (که همون "تغییر" هست) از کجا باید شروع کرد؟ مسلما تغییر در صنعت تکثیر و پرورش میگوی ایران ، با شرایطی که از این صنعت سراغ داریم لازمه در سطح خیلی گسترده ای صورت بگیره اما تا به حال از خودتون پرسیدید که " اگر قرار باشه یکی از موارد تغییر رو مد نظر قرار بدیم، کدامیک اولویت اولمون خواهد بود؟". در پرسش حاضر، همین سئوال ارائه شده تا بعد از جمع بندی، اولویت افراد شرکت کننده در ارزیابی، رده بندی شده و در گروه های مرتبط با صنعت به اشتراک گذاشته بشه.

لینک شرکت در ارزیابی

  • ali ghavampour

پاسخنامه آزمون مدیریت آب (قسمت اول)

يكشنبه, ۲ مهر ۱۴۰۲، ۰۹:۲۲ ق.ظ

ضمن تشکر از عزیزانی که در آزمون مدیریت آب  (قسمت اول) مشارکت نمودند، پاسخنامه و شاخص های آماری آرمون در لینک ذیل قابل مشاهده می باشد. 

لینک دانلود و مشاهده پاسخنامه

  • ali ghavampour

منبع: Best Management Practices for Marine Cage Culture Operations in the U.S. Caribbean

ترجمه: علی قوام پور

طی چهار دهه گذشته، آبزی پروری دریایی در سراسر جهان به سرعت رشد کرده است، چرا که نهادهای دولتی و خصوصی در کشورهای مختلف به دنبال راهکارهایی به منظور تولید غذاهای دریایی بیشتر برای مصارف محلی و بازارهای صادراتی بوده اند. افزایش تولید جهانی آبزیان حاصل از آبزی پروری در این مدت بسیار چشمگیر بوده و از کمتر از 5 میلیون تن در اواسط دهه 1970 به 60 میلیون تن در سال 2010 رسیده است. امروزه، محصولات آبزی پروری تقریباً نیمی از کل غذاهای دریایی مأکول را تشکیل می دهد. انتظار می رود صنعت جهانی آبزی پروری به گسترش خود ادامه دهد لذا هدف از تهیه این سند ارائه دستورالعملی برای ذینفعان متعهد به آبزی پروری دریایی پایدار، به منظور حفاظت از محیط زیست دریاها و اقیانوس ها بوده است.

لینک دانلود

  • ali ghavampour

امروز اول خلقت است (به بهانه آغاز مهر)!

شنبه, ۱ مهر ۱۴۰۲، ۱۱:۰۵ ب.ظ

امروز اول خلقت است!

دکتر محسن رنانی

امروز اول مهر است. و برای من از وقتی مطالعاتم را به سوی «کودکی و توسعه» برده‌ام، دیگر اولِ مهر، اولِ مهر نیست، اول خلقت است. همه چیز از اول مهر آغاز می‌شود. سرنوشت یک ملت، اقتدار یک ملت، رفاه یک ملت، دین یک ملت، دموکراسی یک ملت، آزادی یک ملت و عدالت یک ملت، از اول مهر آغاز می‌شود.

نظام آموزشی ما یک نظام مکانیکی فرسوده و زنگ زده است که هی پیچ و مهره‌هایش را روغن می‌زنیم بلکه چند گام دیگر دوام بیاورد. آن هم در عصری که نظام‌های آموزشی ارگانیک به پایان خود می‌رسند و عصر نظام‌های آموزشی کاتالیک فرا رسیده است.

 

آی معلم‌های عزیز، ما می‌دانیم که شما در این زنگ زدگی بی تقصیرید. شما هم در دام یک نظام تدبیر زنگ زده، گرفتار شدید و زنگ زدید، اما شما مراقب کودکان ما باشید. مبادا آنان زنگ بزنند. باور کنید مشق شب شیوه ای زنگ زده است، باور کنید املا مغز کودکان ما را زنگ زده می‌کند، باور کنید ارزیابی کودکان بر اساس نمره، سمی است که شخصیت کودکان ما را زنگ نمی‌زند بلکه متلاشی می‌کند، باور کنید رقابت‌هایی که بر سر نمره ایجاد می‌کنید از ترکش‌های جنگی مخرب‌تر است.

 

لطف کنید دیگر به کودکان ما درس ندهید. ما چهل سال است بخش اعظم جوانانمان را درس دادیم و به دانشگاه فرستادیم، اما همه چیز بدتر شد. تصادفات رانندگی‌مان بیشتر شد، ضایعات نان‌مان بیشتر شد، آلودگی‌ هوای‌‌مان بیشتر شد، شکاف طبقاتی‌مان بیشتر شد، پرونده‌های دادگستری‌مان بیشتر شد، تعداد زندانیان‌مان بیشتر شد و مهاجرت نخبگانمان بیشتر شد.

 

پس دیگر دست از درس دادن بردارید. آموزش کودکان ما ساده است. ما دیگر به دانشمند نیازی نداریم. ما اکنون دچار کمبود مفرط آدم‌های توانمند هستیم. پس لطفاً به کودکان ما فقط زندگی کردن را یاد بدهید. به آن‌ها گفت‌وگو کردن را، تخیل را، خلاقیت را، مدارا را، صبر را، گذشت را، دوستی با طبیعت را، دوست داشتن حیوان را، لذت بردن از برگ درخت را، دویدن و بازی کردن را، رقصیدن و شاد بودن را، از موسیقی لذت بردن را، آواز خواندن را، بوییدن گل را، سکوت کردن را، شنیدن و گوش دادن را، اعتماد کردن را، دوست داشتن را، راست گفتن را و راست بودن را بیاموزید.

 

باور کنید اگر بچه‌های ما ندانند که فلان سلسله پادشاهی کی آمد و کی رفت، و ندانند که حاصل ضرب ۱۱۴ در ۱۱۴ چه می شود، و ندانند که با پای چپ وارد دستشویی شوند یا با پای راست، هیچ چیزی از خلقت کم نمی‌شود؛ اما اگر آن‌ها زندگی کردن را و عشق ورزیدن را و عزت نفس را و تاب آوری را تمرین نکنند، زندگی شان خالیِ خالی خواهد بود و بعد برای پر کردن جای این خالی‌ها، خیلی به خودشان و دیگران و طبیعت خسارت خواهند زد.

 

لطفاً برای بچه‌های ما شعر بخوانید، به آن‌ها موسیقی بیاموزید، بگذارید با هم آواز بخوانند، اجازه بدهید همه با هم فقط یک نقاشی بکشند تا همکاری را بیاموزند، بگذارید وقتی خوابشان می آید بخوابند و وقتی مغزشان نمی‌کشد یاد نگیرند. لطفاً بچگی را از کودکان ما نگیرید. اجازه بدهید خودشان ایمان بیاورند، دین را در مغز آنان تزریق نکنید، فرصت ایمان آزادنه و آگاهانه را از آنان نگیرید، زبان‌شان را برای نقد آزاد بگذارید، آنان را از وحشت آنچه شما مقدس می‌پندارید به لکنت زبان نیندازید. بگذارید خودشان باشند و از اکنون نفاق را و ریا را در آن‌ها نهادینه نکنید.

 

اکنون که شما و ما و فرزندان ما همگی اسیر یک نظام آموزشی فرسوده هستیم، دستکم هوای هم را داشته باشیم، نداشته‌ها و تنگناها و غم‌ها و عقده‌های خود را به کلاس‌ها نبرید. ترا به خدا در کلاس‌های‌تان خدایی کنید نه ناخدایی. شاید خدا به شما و ما رحم کند و از این زندان‌ خودساخته رهایمان سازد.

  • ali ghavampour